ΜΝΗΜΗ ΚΑΙ ΜΝΗΜΟΝΙΟ

Συναδέλφισσα , συνάδελφε

Πριν από λίγες μέρες συμπληρώθηκαν 36 χρόνια από την διακήρυξη της 3^ης του Σεπτέμβρη. Μια διακήρυξη βασισμένη στις αρχές του δημοκρατικού σοσιαλισμού και της αριστεράς που ανέλυε την τότε κατάσταση και τα προβλήματα της Ελλάδας και πρότεινε ριζοσπαστικές λύσεις και μεταρρυθμίσεις σε αυτά. Το κείμενο αυτό 36 χρόνια μετά είναι πιο επίκαιρο από ποτέ . Ειδικά για την λαϊκή βάση που ασπάζεται τις αρχές της σοσιαλδημοκρατικής αριστεράς και έχειαπογοητευτεί με τον δρόμο που έχει πάρει τον τελευταίο χρόνο η κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ.

Συγκεκριμένα , η νέα κυβέρνηση αγκαλιάστηκε από τον λαό μας , με εντυπωσιακό ποσοστό, για να αλλάξει την υπάρχουσα και διαμορφωμένη από δεκαετία τουλάχιστον κατάσταση στην χώρα μας πάνω σε ένα πλαίσιο δημοκρατικό και προοδευτικό . Παρότι επί μέρους νομοσχέδια και πολιτικές μας βρήκαν σύμφωνους όπως για το περιβάλλον , για τους μετανάστες, για τις φυλακές , για την φορολόγηση της εκκλησίας, την επανεκκίνηση της πετρελαϊκής πολιτικής , την περικοπή λειτουργικών δαπανών όσο αυτές εξαρτώνται από την κακοδιαχείριση και την σπατάλη διαφωνούμε κάθετα στην ευρύτερη λογική της οικονομικής πολιτικής . Κεντρική επιλογή της πολιτικής αυτής ήταν η είσοδος της χώρας στην επιτήρηση της τρόικας , επιλογή η οποία παρουσιάστηκε ως μονόδρομος. Ο μονόδρομος αυτός βέβαια αποδείχτηκε και συνεχίζει να είναι απλά η καλύτερη λύση για το διεθνές τραπεζικό σύστημα και όχι για τον λαό μας και το κράτος μας. Στο ερώτημα αν όντως υπήρχε εναλλακτική λύση εκτός μνημονίου , η ΠΑΣΠ, η αυτόνομη παράταξη της δημοκρατικής αριστεράς εδώ και ένα χρόνο συνεχίζει να δίνει την ίδια απάντηση η οποία την έφερε άλλωστε και πρώτη στις περασμένες φοιτητικές εκλογές στην πόλη μας : ΝΑΙ , ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΛΛΗ ΛΥΣΗ. Τεκμηριωμένα και όχι βολονταρίστικα και ψευτοεπαναστατικά την επαναλαμβάνουμε και θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για αυτήν:

1. Η ελληνική κυβέρνηση ήταν υποχρεωμένη από όταν αντιλήφθηκε το οικονομικό πρόβλημα της Ελλάδας να πιέσει την Ε.Ε ουσιαστικά και με σύμμαχο τον ελληνικό λαό για διαφορετική αντιμετώπιση του προβλήματος όπως είναι η δυνατότητα να αγοράζει η ΕΚΤ κρατικά ομόλογα απευθείας από τις χώρες της Ευρωζώνης. Το φαιδρό της ιστορίας είναι ότι το εν λόγω μέτρο πάρθηκε από την Ε.Ε λίγες μόνο μέρες με την είσοδο της χώρας στο μηχανισμό της τρόικας. Αν η κυβέρνηση του Παπανδρέου είχε αποφασίσει να πιέσει για αυτό το μέτρο και να μην το θεωρήσει αδύνατο και αδιανόητο , αποδεχόμενοι έτσι πλήρως τις λογικές των γερμανών συναδέλφων της, θα είχαμε αποφύγει τον τυφώνα αντιλαϊκών μέτρων . Βέβαια είναι δεδομένο έξω από το εν λόγω θέμα ότι οι λαοί της Ευρώπης ενωμένοι και αλληλέγγυοι πρέπει να αλλάξουν την Ε.Ε από μια αντιλαϊκή καπιταλιστική συμμαχία που εξυπηρετεί το διεθνές τραπεζικό σύστημα και την κυρίαρχη προς το παρόν γερμανική πολιτική σε μια Ευρώπη των λαών, της δημοκρατίας και των ανθρωπινών δικαιωμάτων.

2. Παράλληλα , Κρατικοποίηση σε πρώτο στάδιο , τουλάχιστον , των κύριων ελληνικών τραπεζικών οργανισμών που θα οδηγήσει σε ένα ουσιαστικό στήριγμα της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας , απελευθερωμένο από κερδοσκοπικές κ.λ.π πολιτικές. Παράλληλα αυτό το μέτρο θα οδηγήσει σε διαφορετική διαχείριση εθνικού χρέους 47 δισεκατομμυρίων ευρώ που έχει το ελληνικό δημόσιο σε ελληνικές τράπεζες.

3. Καθώς όλα τα δάνεια από το 2000 και ένθεν είναι παράνομα, διότι πάρθηκαν παρανόμως με τη βοήθεια της Goldman Sachs, η ελληνική κυβέρνηση δικαιούται και πρέπει να παύσει να πληρώνει τα δάνεια που πάρθηκαν γιατί έπεσε θύμα εκμετάλλευσης από αδίστακτους τραπεζίτες της Γουόλ Στριτ.

4. Συνολική επαναδιαπραγμάτευση του χρέους με τους υπόλοιπους ξένους τραπεζικούς οργανισμούς ( επιτόκια , συνολικό ποσό κ.λ.π)

5. Ο δρόμος που πρέπει να χαραχθεί είναι αυτός της ανάπτυξης , των δημοσίων επενδύσεων, της φορολόγησης του κεφαλαίου και των εχόντων , της διαφάνειας και της παύσης του σπάταλου κράτους σε ένα κράτος κοινωνικής δικαιοσύνης. Παράλληλα ο ρεαλισμός μας επιβάλλει να αποδεχτούμε ότι δομικό πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας είναι ότι δεν παράγει ώστε να έχει εξαγωγές . Η περίφημη «πράσινη ανάπτυξη»αποτελεί διέξοδο από την κρίση αυτή καθώς στον συγκεκριμένο τομέα οι δυνατότητες μας είναι ουσιαστικές. Θα αποτελέσει όμως αυτοκτονία η διαχείριση και η εκμετάλλευση των πόρων αυτών αντί να βρίσκεται στο δημόσιο να περάσει σε ξένες εταιρίες που στην ουσία θα μας πουλάνε τον αέρα και την θάλασσα της χώρας μας και θα θησαυρίζουν από αυτούς. Φανταστείτε μια Ελλάδα ανεξάρτητη από τις εισαγωγές ξένου πετρελαίου…

ΠΑΣΠ ΑΕΙ ΠΑΤΡΑΣ ΔΥΝΑΜΗ ΠΡΩΤΗ- ΔΥΝΑΜΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ